
Botoks czy wypełniacze – pytanie zazwyczaj brzmi: „Co mam wstrzyknąć, żeby pozbyć się tej zmarszczki?”. Oba zabiegi są wykonywane cienką igłą i oba są ukierunkowane na zmarszczki. Łatwo więc je ze sobą łączyć.
Pozwólcie, że w prostych słowach wyjaśnię różnicę między botoksem a wypełniaczem i dlaczego ta sama zmarszczka może wymagać różnych rozwiązań. Ostatecznie kosmetolog decyduje, który zastrzyk zastosować po obejrzeniu twarzy w ruchu i w spoczynku.
Oba zabiegi obiecują gładkość, ale oddziałują na różne przyczyny powstawania zmarszczek.
Wyobraź sobie obrus na stole. Jeśli pociągniesz za krawędź, pojawią się zagniecenia. Zabierz rękę, a zagniecenia znikną. To jest botoks: działa na mięsień, który pociąga, na sam mięsień. Ale jeśli pod obrusem jest szczelina, zagniecenia pozostaną, niezależnie od tego, jak bardzo je wyprostujesz. Musisz coś podłożyć. To wypełniacz: dodaje objętości.
Zamieszanie wynika z nazw. Botoks to nazwa handlowa pojedynczego produktu, toksyny botulinowej typu A, i jest powszechnie używany w odniesieniu do wszystkich terapii botulinowych. Dysport, Xeomin i inne leki należą do tej samej grupy, ale każdy z nich ma własne jednostki dawkowania i nie można ich obliczyć dokładnie tak samo. Termin „wypełniacz” odnosi się do całej kategorii wypełniaczy.
Toksyna botulinowa jest wstrzykiwana do określonego mięśnia. Tymczasowo blokuje sygnał z nerwu do mięśnia, powodując, że kurczy się on słabiej. Skóra nad mięśniem przestaje się marszczyć, a zmarszczki mimiczne ulegają wygładzeniu.
Efekt nie pojawia się natychmiast. Pierwsze zmiany są zazwyczaj zauważalne w ciągu kilku dni, a pełne rezultaty widoczne są po około dwóch tygodniach. Następnie efekt stopniowo zanika, a po kilku miesiącach mięsień funkcjonuje jak wcześniej.
Botoks najczęściej stosuje się w górnej jednej trzeciej twarzy: okolicy między brwiami, na czole i w okolicach kurzych łapek. Jest również stosowany w przypadku nadmiernej potliwości. Botoks nie dodaje objętości i może jedynie zmiękczyć głębokie zmarszczki, widoczne w spoczynku.
Wypełniacz to żel wstrzykiwany pod skórę w celu przywrócenia lub zwiększenia objętości. Najczęściej stosowane są te na bazie stabilizowanego kwasu hialuronowego. Dostępne są również inne bazy, takie jak hydroksyapatyt wapnia lub kwas polimlekowy.
Efekty wypełniaczy z kwasem hialuronowym są zazwyczaj widoczne natychmiast, ale obrzęk może je zniekształcić w ciągu pierwszych kilku dni. Wypełniacze stosuje się do ust, bruzd nosowo-wargowych, kości policzkowych, brody, konturów twarzy i okolic pod oczami. Żel stopniowo się rozpuszcza.
Ważną zaletą wypełniaczy hialuronowych jest to, że jeśli nie jesteś zadowolony z efektu lub pojawią się powikłania, żel można rozpuścić specjalnym enzymem – hialuronidazą.
Biorewitalizacja również polega na wstrzykiwaniu kwasu hialuronowego, ale jest on płynny i niestabilizowany. Nawilża skórę, ale nie dodaje objętości.
Jeśli mielibyśmy podsumować główne różnice między botoksem a wypełniaczami , wyglądałyby one następująco:
Terminy różnią się znacznie na różnych stronach internetowych: w przypadku botoksu podają od trzech do dziewięciu miesięcy, w przypadku wypełniaczy od sześciu miesięcy do dwóch lat. Rzeczywisty czas zależy od produktu i obszaru.
Pytanie, co jest lepsze – botoks czy wypełniacze – jest jak pytanie, co jest lepsze – grzebień czy suszarka do włosów. Służą różnym celom. Prosty test przed lustrem może pomóc. Zmarszcz brwi, unieś brwi, uśmiechnij się, a następnie rozluźnij twarz. Jeśli zmarszczka pojawia się tylko podczas ruchu, prawdopodobnie jest to efekt botoksu. Jeśli jest widoczna nawet w spoczynku, może to być efekt wypełniacza lub jego połączenia. Ten test nie postawi diagnozy, ale pytanie stanie się jaśniejsze podczas konsultacji.
Punkty orientacyjne, w których znajdują się odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania:
Wiek ma tu drugorzędne znaczenie. W wieku 30 lat zmarszczka może być związana wyłącznie z mimiką, podczas gdy w wieku 50 lat może już łączyć ruch z utratą objętości.
Tak, botoks i wypełniacze często łączy się, gdy odpowiadają na różne potrzeby. Na przykład botoks na czoło i wypełniacz na usta. Ale samo połączenie nie oznacza, że potrzebujesz obu zabiegów.
Kolejność i częstotliwość zabiegów ustalane są na podstawie rodzaju leku i obszaru. Nie ma jednego schematu dla wszystkich.
Po obu zabiegach często występuje zaczerwienienie, obrzęk, zasinienie i bolesność w miejscu wstrzyknięcia. Zazwyczaj ustępują one samoistnie. Botoks może czasami powodować bóle głowy, asymetrię lub opadanie brwi lub powieki, jeśli produkt wpłynął na pobliski mięsień. Po podaniu wypełniacza może wystąpić pewna jędrność i nierówność.
Rzadkim, ale poważnym powikłaniem po zastosowaniu wypełniaczy jest zablokowanie naczynia krwionośnego przez żel. Silny ból, nagła bladość lub sine przebarwienie skóry, a także jakiekolwiek pogorszenie wzroku po zabiegu, to powody do natychmiastowej interwencji lekarskiej, bez czekania na wizytę kontrolną. Jeśli po podaniu botoksu wystąpi osłabienie, trudności w połykaniu, mówieniu lub oddychaniu, należy natychmiast zgłosić się do lekarza.
Oba zabiegi należy przełożyć w przypadku ciąży lub karmienia piersią, stanu zapalnego lub infekcji w miejscu wstrzyknięcia lub uczulenia na którykolwiek ze składników. Należy omówić wszelkie schorzenia nerwowo-mięśniowe, skłonności do krwawień, przyjmowane leki i wcześniejsze zastrzyki. Botoks i wypełniacze powinny być podawane przez wykwalifikowanego lekarza.
Najczęściej wypełniacz: bruzda nosowo-wargowa jest zazwyczaj związana z objętością tkanki. Najpierw jednak należy ustalić przyczynę.
Botoks jest zazwyczaj stosowany, ponieważ zmarszczki powstają w wyniku działania mięśni. Jeśli zmarszczka jest głęboka i widoczna w spoczynku, czasami dodaje się niewielką ilość wypełniacza.
Pierwsze zmiany widoczne są już po kilku dniach, pełny efekt widoczny jest po około dwóch tygodniach.
Efekty leczenia botoksem utrzymują się zazwyczaj kilka miesięcy, natomiast efekty leczenia wypełniaczami trwają dłużej. Dokładny czas trwania zależy od produktu i obszaru poddawanego zabiegowi.
Czasami tak. Kolejność i odstępy zależą od leków i obszaru.